| Tytus Chałubiński | |
 Portret autorstwa Stanisława Witkiewicza |
|
| Urodzony | 29 grudnia 1820 Radom |
| Zmarł | 4 listopada 1889 Zakopane |
| Zawód | lekarz, profesor patologii |
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Tytus Chałubiński (ur. 29 grudnia 1820 w Radomiu, zm. 4 listopada 1889 w Zakopanem) – polski profesor patologii, lekarz, miłośnik przyrody. Był współtwórcą Towarzystwa Tatrzańskiego i jednym z pierwszych badaczy przyrody tatrzańskiej. Na jego cześć nazwano Wrotami Chałubińskiego jedną z przełęczy w głównej grani Tatr. Popularyzator Zakopanego, w dużym stopniu przyczynił się do rozwoju tej miejscowości.
W latach 1838-1840 studiował medycynę na Akademii Medyko-Chirurgicznej w Wilnie. Po zamknięciu Akademii Wileńskiej kontynuował studia w Dorpacie (teren dzisiejszej Estonii). Członek korporacji akademickiej Konwent Polonia[1]. Dyplom doktora medycyny i chirurgii uzyskał w Würzburgu 13 lipca 1844. Od 1845 w Warszawie, praktykę lekarską rozpoczął w Szpitalu Ewangelickim. Uczestniczył jako lekarz w powstaniu węgierskim 1848. W 1861 został członkiem Delegacji Miejskiej[2].
Należał do ludzi o szerokich horyzontach i wszechstronnych zainteresowaniach, zarówno w zakresie nauk humanistycznych jak i przyrodniczych. Był z wyboru lekarzem, zaś z zamiłowania przyrodnikiem. Zajmował się badaniem tatrzańskich mchów. Na jego cześć nazwano gatunki bruzdnic: Peridinium chalubinskii i Chalubinskia tatrica. Rozpropagował w Polsce turystykę tatrzańską. Był wielkim przyjacielem i opiekunem górali. W czasie wypraw w Tatry często towarzyszył mu Sabała. Pomnik ich obu stoi w centrum Zakopanego, u zbiegu ulic Chałubińskiego i Zamoyskiego.
Pochowany został na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem 8 listopada 1889 r.
Przypisy
- ↑ Korporacja Akademicka "Z.A.G. Wisła", Gdańsk 1913 - Sławni Korporanci - bloog.pl
- ↑ Stefan Kieniewicz, Andrzej Zahorski, Władysław Zajewski, Trzy powstania narodowe, 1992, s. 300
edytuj Bibliografia
- Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin-Wiedeń 1901, Sp. 315. [1]
- Stanisław Feliksiak: Słownik biologów polskich. Warszawa: Państwowe Wydaw. Naukowe, 1987, ss. 94-95. ISBN 83-01-00656-0.